Четириесет и седумгодишниот керамичар Зубејир Ајхан, кој живее во турскиот град Невшехир, веќе 28 години создава оригинални дела комбинирајќи ги традиционалните уметности со мотиви од различни култури, пишува Анадолу.
Ајхан, кој уште во основно училиште покажал интерес за ликовната уметност, по препорака на еден пријател во 1998 година се запишал на курс по керамика организиран од Центарот за народно образование во областа Аванос.
По завршувањето на курсот Ајхан ѝ се посветил на оваа уметност и во изминатите 28 години се усовршувал во професијата и продолжил по својот пат.
Ајхан, кој во една уметничка работилница во областа рачно изработените керамички производи ги украсува со цртежи и ги бои, преку туристите што ја посетуваат Кападокија ги праќа своите дела во сите делови на светот.
Зубејир Ајхан за Анадолу изјави дека ужива во животот исполнет со уметност, кон која покажал интерес уште од најрана возраст.
Истакнувајќи дека како ученик бил заинтересиран за ликовната уметност, Ајхан вели: „По препорака на еден пријател се запишав на курс што траеше три месеци. Бидејќи оваа уметност нема крај, би рекол дека сè уште сум чирак, нема мајсторство до самиот крај. Се обидувам да ги практикувам сите традиционални уметности колку што можам.“
Ајхан истакна дека создава дела во кои традиционалните мотиви ги спојува со различни пристапи и дека во своите дела ги одразува и културите на различни земји.
Раскажувајќи дека ги синтетизира селџучката уметност на керамички плочки со уметностите на Кина и Индија, Ајхан објаснува:
„Најмногу создавам дела во стилот на Изник и Селџуците. Ги синтетизирам и создавам дела во стилот на мандала и сликарство. Цртаме и боиме според барањата на клиентот. Во зависност од дезенот и големината, некои дела се завршуваат за еден ден, а некои за една недела. Откако ќе заврши мојата работа, следуваат фазите на глазирање и печење. Печењето трае 3-4 дена. Во печката може да има и изненадувања, како кршење или разлевање, тоа е многу детална работа. За мене ова е професија, но истовремено и хоби, двете заедно. Затоа што ако не се работи со љубов, оваа работа не може да се прави. Ова целосно е работа за која е потребно трпение. А кога делата им се допаѓаат на луѓето и кога се продаваат, уште повеќе се вљубувате во професијата.“
Нагласувајќи дека многу ја сака својата професија, Ајхан вели: „Оваа уметност, колку што повеќе ја практикував, колку што повеќе им се допаѓаше на луѓето и колку што повеќе се продаваше, толку повеќе ме поттикнуваше да барам различни стилови. На пример, Кинезите имаат своја посебна уметност, Индијците ја имаат уметноста на мандалата. Има и уметност на други мајстори. Се обидувам да ги научам сите и визуелно да ги споредам со уметноста на керамичките плочки. Тоа ми претставува посебно задоволство. Се гордеам со тоа, мило ми е што ја научив оваа професија.“
Ајхан рече дека претходно обучувал ученици на курсеви што ги организирала Општина Невшехир и истакна дека поради недостигот на интерес за оваа уметност останале само неколкумина што се занимаваат со оваа професија.
Тој додаде дека неговата врата секогаш е отворена за младите што сакаат да ја изучуваат оваа уметност и дека е подготвен да ја даде сета можна поддршка за таа да биде препознаена и практикувана од новите генерации.
