Ahmet Karaahmet
13 Август 2026•Ажурирано: 13 Август 2026
Сирискиот сликар Абдулхамид ел-Хазури преку својот уметнички проект „Планетата на заробеникот“ се обидува на платната да ги прикаже страдањата на затворените и исчезнатите лица откако соборениот режим на Ал-Асад насилно го однел татко му.
Дваесет и двегодишниот Хазури, дипломец на Факултетот за ликовни и применети уметности, почнал во своите уметнички дела да ги пренесува страдањата што ги доживеал по исчезнувањето на татко му, за чија судбина нема никакви информации повеќе од 13 години.
Во својот проект Хазури настојува преку ликовната уметност да ги направи видливи страдањата на затворените и исчезнатите лица, чекањето на нивните семејства и разорувањето што го предизвикува времето.
Големите платна ги третира како сведоци на животот на затворениците, а околу една година работел на различни техники, со цел да го изгради визуелниот јазик на проектот.
Хазури, поаѓајќи од сопствената загуба, го користи проектот за да привлече внимание кон заедничката болка на семејствата што поради војната и насилните исчезнувања немаат вести за своите блиски.
Младиот сириски сликар Хазури за Анадолу изјави дека во проектот „Планетата на заробеникот“, кој го подготвил инспириран од насилното исчезнување на татко му, драмата на затворениците ја опишува преку концептите на ѕид, празнина и уривање.
Хазури истакна дека уметноста му овозможила простор да ги раскаже болката што ја доживеал и состојбата на исчезнатите лица.
Наведувајќи дека досега не добил никаква вест за својот татко, Хазури истакна дека загубата што ја доживеал претставува една од пресвртните точки во неговиот живот.
- „Ѕидот беше најсоодветен избор за да ја опишам состојбата на овие луѓе“
„Ѕидот го видов како еден од основните елементи што ја документира состојбата на човекот в затвор и почнав да работам на него со методот на градење и уривање. Создавам слоеви, а потоа повторно ги уривам“, објаснува Хазури.
Тој посочи дека со текот на времето концептот на празнината станувал сè поизразен во неговите дела и дека, прикажувајќи еден дел од фигурите, а криејќи го другиот, се обидува да го прикаже минувањето на времето.
- „Создавам слоеви со цемент и гипс“
Хазури истакна дека покрај традиционалните материјали за сликање, во своите дела користи цемент, гипс, лепило и различни градежни материјали.
Наведувајќи дека уметноста не може да се одвои од личноста на уметникот, Хазури вели: „Темата за затворите многу влијаеше врз мене. Затоа ѕидот беше најсоодветниот и најискрениот избор за да ја изразам состојбата во која се наоѓаат овие луѓе.“
- „Овие луѓе треба секогаш да постојат во нашата меморија“
Хазури истакна дека условите во кои живеат луѓето во затворите постојано го преокупираат и нагласи дека неговиот проект има цел преку уметноста да ги направи видливи нивните приказни.
Тој рече дека мора да има некој што ќе ги раскаже страдањата што ги доживеале овие луѓе. „Тие треба секогаш да постојат во нашата меморија. Тие се луѓе што биле мачени и никој целосно не знае низ какви услови поминале“, рече тој.
Во своите дела Хазури ја користи и техниката на колаж, а наведе дека весниците и вестите до кои дошол во текот на истражувањето ги поставувал врз своите слики, со цел гледачите да не ја заборават драмата на затворените и исчезнатите лица.
