Narges Rezaie
01 سپتامبر 2026•بهروزرسانی: 01 سپتامبر 2026
استانبول/ خبرگزاری آنادولو
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران بامداد امروز (۱۰ شهریور) طی پیامی در شبکه اجتماعی شرکت آمریکایی «ایکس»، در واکنش به بیانیه اتحادیه اروپا درباره تحریمهای جدید آمریکا علیه ایران، نوشت: «به نظر میرسد اتحادیه اروپا به نحوی فزاینده در حال چشمپوشی از استقلال، قوانین، ارزشها و موازین اخلاقی خود در برابر ارعاب آمریکا باشد.»
وی افزود: «اتحادیه اروپا بر اساس مقررات مصوب خودش، اعمال فراسرزمینی قوانین وضعشده از سوی کشورهای ثالث را به رسمیت نمیشناسد و اثربخشی به چنین قوانینی را مغایر با حقوق بینالملل تلقی میکند. «مقررات مسدودکننده اتحادیه اروپا» (EU Blocking Statute) صراحتاً اجرای هرگونه الزام یا ممنوعیتی که مبتنی بر قوانین تحریمی خارجی باشد را ممنوع میکند.»
بقائی در ادامه با طرح این سوال که پس چگونه اتحادیه اروپا اکنون از ظالمانهترین تحریمهای غیرقانونی علیه ایران حمایت میکند؟ تصریح کرد: «این رفتار را با رویکرد اروپا در سال ۱۹۹۶ مقایسه کنید؛ زمانی که اتحادیه اروپا تصمیم گرفت مستقل عمل کند و برای دفاع از حاکمیت خود در برابر نظام تحریمهای آمریکا «مقررات انسداد» را به تصویب رساند. اما امروز، همین اتحادیه، تبدیل به حامی قانونشکنی واشنگتن شده است.»
وی تاکید کرد: «حمایت اتحادیه اروپا از جنگ اقتصادی آمریکا علیه ایران، خود نقض فاحش و جدی حقوق بینالملل است. تکتک کشورهای عضو اتحادیه اروپا باید در قبال پیامدهای ناشی از مشارکت خود در برابر این اقدام متخلفانه و خلاف قانون پاسخگو باشند.»
بقائی تصریح کرد: «اتحادیه اروپا نمیتواند تروریسم اقتصادی واشنگتن علیه ایران را تائید کند و همزمان مدعی تلاش برای تنشزدایی و برقراری ثبات منطقهای باشد. این دو با یکدیگر جمعپذیر نیستند. چنین رویکرد غیرمسئولانهای، گواه سقوط اخلاقی و بیکفایتی سیاسی اتحادیه اروپا است.»
سخنگوی وزارت امور خارجه ایران همچنین در توئیت دیگری در واکنش به بیانیه فوق، نوشت: «نویسنده فرانسوی، دو لا بوئسی، در رسالهای با عنوان «گفتار در باب بندگی اختیاری»، حقیقتی بنیادین درباره زمینهسازان استبداد و سلطه بازنمایی میکند: سلطه فقط محصول زور نیست بلکه اغلب با تمکین کسانی که توانایی کنش مستقل دارند شکل میگیرد.»
بقائی با اشاره به اینکه اروپا دیگر نمیتواند از «خودمختاری راهبردی» دم بزند، در حالی که عملاً خود را به مجری اوامر واشنگتن تقلیل داده است، افزود: «خودمحتاری راهبردی با بیانیههای پرطمطراق به دست نمیآید بلکه با نشاندادن اراده و تواناییِتصمیمگیری مستقل و مسئولانه محقق میشود، حتی اگر این تصمیمها با موضع یک قدرت بزرگتر همسو نباشد. اروپا باید انتخاب کند؛ بازیگری مستقل باشد، یا آنقدر به پژواک سیاست دیگری عادت کند که این پژواک را با استقلال اشتباه بگیرد.»
